قرارهای بی قرار

هر آنچه می بینیم خاک است و هر آنچه می شنویم روایت

اما این خاک چیست؟این روایت ها چیست؟چیست که کانون جاذبه عالمیان است؟

چیست که زمان و مکان نمی شناسد؟؟

نگاهشان،بوی خونشان،صدای فریادشان،هنوز که هنوز است؛هست..

قدم به قدم ها با احتیاط است.

حس خاصی دارد..حس قرار گرفتن در برابر دوربین.

رفتار آدم را نا خودآگاه بهترین نحو می کند.

زمان و نحوه عملیات برای مان داستان سرایی می شود،از زبان یک دردمند.

...از زبان کسی که از قافله جامانده و با تمام سوز جگر،صحنه ها را نقاشی می کند.

فکه،طلاییه،شلمچه..."فاخلع نعلیک"

مکان مکان مقدسی است و سخن از این مکان ها نیز مقدس..پـس.."فاخلع نعلیک"

کفش هایت را بیرون آر و دمی بنشین.

کلامی سخن مگو و تنها گوش فرا ده و چشم هایت را به وادی جنگ بسپار

اکنون است که می بینی و می شنوی آنچه را باید دید و شنید.

بادهای فکه،حریم دنیا را از روی تنت می تکاند و خاک بهشتی را جایگزینش می کند.

آفتاب هویزه و طلاییه رنگ تعلق را از روی تنت می سوزاند.

کاش آماده رفتن می ماندیم.!

شهدا...بگیرید دستمان را.

بگیرید که زندگی در دنیا،راه رفتن بر لبه مرداب است.ذره ای خطا رویم غرق دامش شده ایم.

کاش یک غرفه امانت دهی می گشودید.

به ذره ای خلوص ایمان نیازمندیم برای قدم نهادن.

بگیرید دستمان را..





نوع مطلب : دل نوشـت، مذهبی، شهـدا، 
برچسب ها : روایت، بگیرید دستمان را،
لینک های مرتبط :


درباره وبلاگ

بالتــــــ شکستــه است اگـــر
غمتـــــــ مبــاد
شهادتـــــ بال نمی خواهـــد..حـــــــــال می خواهد
حال را پس از شهادتــــــ می دهند
نه پیش از آن...
مدیر وبلاگ : سجاد كریمى
نظرسنجی
نظر شما در مورد وبلاگ؟







نظر شما در مورد وبلاگ؟







جستجو

آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :

                    
 
 
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic